Άρθρο μου στο apopseis.gr

Όταν φέρνουμε στο νου μας την Αθήνα σκεφτόμαστε πολλά καθημερινά προβλήματα, την δυσκολία πρόσβασης στην εκπαίδευση, το μεταναστευτικό-προσφυγικό και την αδυναμία στήριξης κατοίκων Ελλήνων ή μη, το υψηλό ποσοστό ανεργίας και ειδικότερα των νέων και των γυναικών ως ειδικές κατηγορίες μειονεκτούντων. Παράλληλα θα σκεφτεί κανείς τα φαινόμενα παραβατικότητας που είναι αυξανόμενα ειδικά λόγω κρίσης, την αδυναμία αντιμετώπισης του προβλήματος των εξαρτημένων ατόμων, οι άποροι και άστεγοι που το κράτος αδυνατεί να βοηθήσει πραγματικά και τους βλέπουμε καθημερινά να κοιμούνται στο κρύο με κουβέρτες που συνήθως εθελοντές προμηθεύουν. Φυσικά η ρύπανση της ατμόσφαιρας και η ηχορύπανση που προκαλούνται από την αυξημένη κυκλοφορία, οι ελλείψεις σε ελεύθερους χώρους και χώρους πρασίνου, το μεγάλο απόθεμα κτηρίων-τεράτων που είναι έτοιμα να πέσουν είναι στοιχεία που δημιουργούν ένα τεράστιο σχεδόν άλυτο θα έλεγε κανείς πρόβλημα που όσο περνούν τα χρόνια θα αρχίσει να πέφτει στα κεφάλια μας. Σίγουρα η διαβίωση είναι ήδη δύσκολη, κουραστική και προκαλεί θυμό ειδικά τους γεννημένους Αθηναίους, εκείνους που την πονάνε την Αθήνα, που μεγάλωσαν για να την δουν να καταρρέει, που θυμούνται με νοσταλγία τις καλές εποχές.

Όλα αυτά πρέπει να αλλάξουν και μπορούν. Μας χωρίζει μια μεγάλη απόφαση και πολλές γενναίες πράξεις. Όμως αρκεί να σκεφτούμε τα δυνατά σημεία αυτής της Περιφέρειας και της Πρωτεύουσάς της.

Η ισχυρή παρουσία της Ακρόπολης, του σημαντικότερου ίσως αρχαιολογικού χώρου της Ελλάδας μαζί με πλήθος άλλων μνημείων της περιοχής (Κεραμεικός, Θησείο και Ναός του Ηφαίστου, Πνύκα, Αρχαία Αγορά, Ηρώδειο), ο μεγάλος αριθμός μουσείων είναι μόνο λίγη από την πλούσια κληρονομία της.

Τα λίγα αλλά μεγάλης σημασίας σημεία πρασίνου μπορούν να τεθούν ως βάση και να αυξηθούν με πρωτοβουλία την ανάπλαση και ανάπτυξη περιοχών όπως του Ελαιώνα που υστερεί ανταγωνιστικότητας σε σχέση με τις γύρω περιοχές.

Την χαρακτηρίζουν όμως και η πληθυσμιακή δυναμική και το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό απασχολουμένων επιχειρηματικά στο σύνολο του ενεργού οικονομικά πληθυσμού.

Παρά την αδυναμία στήριξης των εξαρτημένων ατόμων από τοξικές ουσίες , η Αθήνα έχει έναν χαμηλό δείκτη εξάρτησης όσον αφορά τον τοπικό πληθυσμό.

Τέλος, διαθέτει αξιοσημείωτα περισσότερες – σε σχέση με το εξωτερικό και άλλες ελληνικές πόλεις – πολιτιστικές γειτονιές και προσελκύει τις τέχνες.

Η Αθήνα δεν είναι και δεν θα πρέπει να θεωρείται μια χαμένη πόλη. Είναι απλώς μια πόλη που δεν της έχει δοθεί η κατάλληλη φροντίδα, που δεν έχει ασχοληθεί κανείς τελευταία σωστά μαζί της, που η κρίση την χτύπησε πιο πολύ από όλες τις άλλες πόλεις της Ελλάδας ακριβώς επειδή είναι το κέντρο της. Είναι μια πόλη που δυστυχώς δεν έχει συνδεθεί με τις υπόλοιπες στην Περιφέρειά της. Όμως η δυναμική της είναι ακόμα εκεί. Το μόνο που μένει είναι να την αξιοποιήσουμε.

Η πιο σωστή αρχή για όλα αυτά είναι η συνολική αναβάθμιση όλων των περιοχών της Αττικής και η προαγωγή της Αθήνας σε πρωτεύουσα. Μέσα σε μια καλύτερη Αττική, μια ενωμένη Περιφέρεια, θα δεσπόζει η Αθήνα ως κόσμημα.